Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνόπετρας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνόπετρας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

04 Οκτωβρίου 2024

+Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνόπετρας:" Περί Θεού: Λόγος αισθήσεως".

Έχομε, λοιπόν, εμείς την αγωνία μας και μας κρύβεται ο Θεός, σαν να μας παίζη.
Και του φωνάζω πάλι με πιο πολύ κτύπο•
— Τι παίζεις μαζί μου;
Ποιος είσαι; Πες μου τι γυρεύεις.
Μα, θα μας πή το Πνεύμα•
— Εσύ με φωνάζεις τόσα χρόνια και τώρα μου λες τι γυρεύω;
Αρχίζω πιο πολύ να καταλαβαίνω τι ζητούσα, τι φώναζα, τι γύρευα, γιατί ζω!
Λέμε καμιά φορά, «ούτε ξέρομε γιατί ζούμε».
Μα πραγματικά δεν ξέρομε γιατί ζούμε.
Άμα δεν μας το διδάξη ο Θεός, δεν μπορούμε να το καταλάβωμε.
— Ποιος είσαι συ; του λέμε ύστερα.
— Εγώ είμαι ο Θεός!
Αλλά ακόμα μέσα στα πάθη μας, όπως είμαστε, σκύβομε, κοιτάζομε, κάνομε τα μάτια μας έτσι να φύγουν οι τσίμπλες, να καθαρισθούν.
Τα ανοίγομε, τον κοιτάζομε γερά, καλά καλά.
 Μας πλησιάζει και Αυτός σιγά σιγά.
 Καθαρευόμεθα εμείς, καθαρίζει και Εκείνος τον εαυτόν του, τα σύννεφα, τον γνόφο. Καθαρίζει τον γνόφο μου, τον ανοίγει κάπως, για να γίνη ορατός από ημάς.
Αυτή μας η αγωνία γίνεται πάλι τώρα μία πνευματική απόλαυσις, όχι προμήνυμα, αλλά απόλαυσις της παρουσίας του τώρα, της εγγύτητός του τώρα.
Αρχίζω να τον νοιώθω, ότι Αυτός είναι, αρχίζει να κτυπάη η καρδιά μου σαν να τον γνωρίζη.
— Εσύ, λοιπόν, είσαι ο Θεός μου;
— Εγώ είμαι, δεν με γνωρίζεις;
Εγώ που σε γέννησα, εγώ που σε βάπτισα, εγώ που σε έκειρα καλόγηρο, εγώ που σ' απαντούσα, όταν προσευχόσουνα• και συ που μου έλεγες « Θεέ μου, Θεέ μου» και σε βοηθούσα και δεν με καταλάβαινες, και στην πραγματικότητα δεν ζητούσες εμένα.
 Εγώ, που κρυβόμουνα πίσω από την πείνα σου, πίσω από την δίψα σου, πίσω από τον ύπνο σου, πίσω από το γονάτισμά σου, πίσω από τις επιτυχίες σου, από τις αμαρτίες σου, από τα πάντα!
Ζεσταίνεται πιο πολύ ακόμα η καρδιά μου και ζητάω να τον αγκαλιάσω.
Αλλά δεν μπορώ, πρέπει να μ' αγκαλιάση Εκείνος.
Ποιος είμαι εγώ;
 Εγώ είμαι η απουσία Εκείνου.
Φωνάζω!
Τότε αρχίζω πλέον να τον ξεδιαλύνω.
Αυτός πρέπει να είναι ο Θεός μου.
 Δεν είχαμε ξαναδεί τον Θεόν. Μα Αυτός είναι, δεν μπορεί! Είναι κάτι «ουκ ον» από όλα τα όντα.
Είναι ο Ων! Ο μοναδικός και ανυπερβλήτως και πέραν παντός όντος, είναι ο αποκλειστικώς Ων.
Νοιώθω τι σημαίνει ο ων ο υπάρχων.
Είναι ο μόνος που υπάρχει.
 Καταλαβαίνω ότι τίποτε άλλο δεν υπάρχει από όλα που υπήρχαν, αλλά είναι αυτός, που δεν υπάρχει όπως υπάρχουν τα άλλα, είναι ο μοναδικός, λοιπόν, Αυτός, ο ουσιαστικώς υπάρχων.
Είναι ο αΐδιος, είναι ο ατελεύτητος, και εγώ παίρνω πλέον θέσι μέσα στην ζωή του, μέσα στην ύπαρξί του, μέσα στην ιστορία του Θεού.
ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΣ ο Σιμωνοπετρίτης
Περί Θεού: Λόγος Αισθήσεως
 ΙΕΡΟ ΚΟΙΝΟΒΙΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΟΡΜΥΛΙΑΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ, Εκδ. ΙΝΔΙΚΤΟΣ, Αθήναι 2004.

05 Σεπτεμβρίου 2024

+Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνόπετρας:" Το σκοτάδι, ως συνέπεια της πτώσεως του ανθρώπου,δεν βγάζει ποτέ στο φως".

 
Το σκοτάδι, ως συνέπεια της πτώσεως του ανθρώπου, δεν βγάζει ποτέ στο φως.
 Το φως διαλύει το σκοτάδι, διότι το σκοτάδι είναι ανυπόστατο, δεν έχει ουσία.
Υπάρχει όμως μία περίπτωσις την οποία πανσόφως εκμεταλλεύεται ο παντουργός Θεός για το καλό μας, βγάζοντας και από το κακό καλό, από το σκοτάδι φως.
Πώς;
Δια της μετανοίας.
Βλέπω την κακία μου, την αμαρτία μου,μετανοώ, κλαίω, θρηνώ, οδηγούμαι στον Θεόν, αναλαμβάνω τις ευθύνες μου, νήφω, καρτερώ, και μέσα μου καλλιεργείται ο καινούργιος άνθρωπος που βγαίνει από την μετάνοια.
Άρα, το καλό δεν βγαίνει από το κακό, αλλά από την μετάνοια, που είναι άλλος νους, ο νους που τον παρέχει ο Θεός μέσα στην καρδιά.
Όποιος είναι θυμώδης, ας στρέψη όλον τον θυμό, όλη την εσωτερική ένταση του προς τη αγάπη του Θεού, προς την ειρήνη, προς τα σωτήρια λόγια, προς το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με, τον αμαρτωλόν», χρησιμοποιώντας όποιον τρόπο τον βοηθεί.
 Κάποιος το έλεγε, κτυπώντας τα χέρια του. Τον είδα και τον ρώτησα:
Τί κάνεις εκεί; Και μου απήντησε:
Είχα μάθει με τα μηχανήματα να κουνώ τα χέρια μου και δεν μπορώ τώρα να κάνω αλλοιώς.
Μπράβο, του λέγω, συγχαρητήρια. Βλέπετε πως το κακό, ο θόρυβος, που είναι το
χειρότερο κακό, μπορεί να βγάλει και καλό;
 Κάποιος θαλασσινός το έλεγε, έχοντας την εντύπωση ότι έπιανε τα κουπιά, γι' αυτό και κουνούσε τα χέρια του.
Πραγματικά έπιανε το κουπί, τον Χριστόν.
Άρα, το παν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε. Ό,τι μας δίνει ο Θεός, ότι μας κάνουν οι άλλοι, ότι παθαίνουμε μέσα μας και γύρω μας, όλα είναι μεταγωγικά προς τον Θεόν.
Τόσο απέραντη είναι η αγάπη του Θεού.
 Μόνον τα αποβράσματα του εγώ μας δεν είναι σωτήρια. Αυτά μας απομακρύνουν από τον Θεόν.
Γέρων Αιμιλιανος Σιμωνοπετρίτης. 
 «Λόγος περί νήψεως».

24 Ιουλίου 2024

Αρχιμανδρίτης Αιμιλιανός Σιμωνόπετρας: " Χαρισματική οδός".

 

Χαρισματικὴ Ὁδὸς
Ἀρχιμ. Αἰμιλιανοῦ Σιμωνοπετρίτου
“Ἡ πνευματικὴ ζωὴ δὲν εἶναι νὰ ἀποκτήσω κάτι ποὺ δὲν ἔχω, ἀλλὰ νὰ ἀνακαλύψω αὐτὸ ποὺ ἤδη ἔχω, νὰ ζωογονήσω μέσα μου αὐτὸ ποὺ ἔλαβα ἀπὸ τὸν Θεό.
Αὐτὴ εἶναι ἡ δική μας νέκρα, τὸ ὅτι δὲν νοιώθομε, δὲν εἶναι ζωντανὸ γιὰ μᾶς, αὐτὸ ποὺ ἤδη μᾶς ἔχει δώσει ὁ Θεός. Ὁ Θεὸς ἐξετέλεσε τὸ ἔργο του, ἐκπλήρωσε τὴν ἀποστολὴ τοῦ καθ’ ὁλοκληρίαν, τὴν ἔφερε εἰς πέρας, ἔκανε τὰ πάντα.
Ἐμπλούτισε, γέμισε τὴν ζωή μας· δὲν ὑπάρχει τίποτε ἄλλο ποὺ θὰ μπορέσει νὰ χωρέσει ἡ ζωή μας· μόνο ποὺ ἐμεῖς ζοῦμε χωρὶς αὐτὸ τὸ πλήρωμα τοῦ Θεοῦ.
Γι’ αὐτὸ λέμε ὅτι ἡ μοναστικὴ ζωὴ εἶναι τὸ ἄνοιγμα τῶν ὀφθαλμῶν μας· νὰ ἀνοίξωμε τὰ μάτια μας καὶ νὰ δοῦμε ὅτι ὁ Θεὸς μᾶς ἔδωσε τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό του.
Βλέπουμε μιὰ πετρούλα, καὶ σὲ αὐτὴ εἶναι ὁ Θεός, ἀλλὰ ἐμεῖς νομίζουμε ὅτι εἶναι ἁπλὴ πέτρα. Ὅπως ἡ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ νόμιζε πὼς ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ κηπουρὸς καὶ τὸν ρώτησε πολὺ φυσικὰ μήπως εἶδε τὸν Κύριον, τὸ ἴδιο παθαίνομε καὶ ἐμεῖς καὶ δὲν βλέπομε τὸν Κύριον στὴν ζωή μας”.
Ἀρχιμ. Αἰμιλιανοῦ Σιμωνοπετρίτου
“Χαρισματικὴ ὁδὸς” (σέλ. 102)

23 Ιουλίου 2024

Αρχιμ. Αιμιλιανός, «Στην γυναίκα λέγει να έχει πραότητα προς τον άνδρα. Στον άνδρα λέγει να τιμά την γυναίκα του»!

Αρχιμ. Αιμιλιανός, «Στην γυναίκα λέγει να έχει πραότητα προς τον άνδρα. Στον άνδρα λέγει να τιμά την γυναίκα του»!
(Ο μακαριστός Γέροντας Αρχιμ. Αιμιλιανός, Ηγούμενος Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας (1934-2019)).
(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
 Σχέσεις μας με τον Πλησίον
Βεβαίως, αυτά ισχύουν για τους μοναχούς, είναι όμως υπόδειγμα και για την οικογένεια που δημιουργούν οι σύζυγοι. Ας δούμε όμως ειδικώτερα την ζωή μας μέσα στον κόσμο.
Κάποτε που ταξίδευα νύκτα με τραίνο και χάλασε και μας κατέβασε άλλου, συνήντησα έναν ηλικιωμένο ιερέα, με μια ιεροπρεπεστάτη γενειάδα. Με πλησιάζει -ήμουν ακόμη νέος, μόλις είχα χειροτονηθή, ούτε γένεια σχεδόν δεν είχα- και με πολύ σεβασμό με ρωτά:
– Είσθε ιερεύς; Είσθε αρχιμανδρίτης;
– Αρχιμανδρίτης, του απαντώ, και έσκυψε να μου φιλήση το χέρι αυτός ο άνθρωπος, για τον οποίον έμαθα εκ των υστέρων ότι ήτο άγιος.
Τότε τον ερωτώ:
– Εσείς τι είσθε; Είμαι ηγούμενος δεκατεσσάρων παιδιών, επτά εν τη ζωή και επτά ησφαλισμένων εν τω ουρανώ. Τα επτά τα εξησφάλισα και παλεύω να εξασφαλίσω τα άλλα επτά.
Όλοι μας ζούμε την ίδια ζωή, στην αγκαλιά του Ιησού Χριστού.
Υπάρχει όμως μια διαφορά ανάμεσα στο μοναστήρι και στον γάμο. Στο μοναστήρι είναι όλα φτιαγμένα εύκολα, ενώ στον γάμο είναι δύσκολα. Χρειάζεται να γυμνάζωμε πολύ καλά τα μπράτσα μας και τις καρδιές μας, για να αντέχωμε στις δυσκολίες της ζωής. Στο μοναστήρι αλλοιώς ζη, αλλοιώς πορεύεται ο άνθρωπος. Να σας πω ένα παράδειγμα.
Έχομε στο Άγιον Όρος έναν ηγούμενο. Χαριτωμένος άνθρωπος, να του φιλάς και τα δύο χέρια. Είναι απλός, όχι πολύ μορφωμένος. Πώς ήλθε στο Άγιον Όρος;
Όταν ήταν δεκαέξι ετών, βλέπει την Παναγία να τον επισκέπτεται και να του λέγη:
– Θα σου δείξω κάτι που δεν το γνωρίζεις. Θα σου δείξω το Άγιον Όρος. Και σε όραμα του έδειξε όλο το Άγιον Όρος.
Ύστερα του έβαλε μπροστά του ένα συγκεκριμένο μοναστήρι και του λέγει:
– Θέλω να πας σε αυτό το μοναστήρι. Πώς λέγεται, Παναγία μου, το μοναστήρι αυτό; Του είπε το όνομα του μοναστηριού, δεν σας το λέγω όμως, γιατί άμα σας το πω, θα καταλάβετε ποιος είναι.
Φεύγει από το σπίτι το παιδί -Θεόκλητος, Μαριόκλητος, Παναγιόκλητος, πώς να τον ονομάση κανείς, αφού τον κάλεσε η Παναγία! – και πάει στο μοναστήρι.
Βλέπετε, άλλος είναι ο τρόπος με τον οποίον πηγαίνουν οι μοναχοί στα μοναστήρια, άλλα τα σκιρτήματα, άλλες οι αφετηρίες, άλλα τα βιώματα. Τον καταλαβαίνει ο πατέρας του και τρέχει για να τον προλάβη.
Το παιδί μπαίνει σε ένα καράβι για να ταξιδέψη. Ο πατέρας το υποψιάσθηκε και μπαίνει και αυτός. Το παιδί έβλεπε τον πατέρα, αλλά ο πατέρας δεν το έβλεπε. Του σκέπαζε τα μάτια ο Θεός. Στο ίδιο καράβι ήταν, περνούσε ο ένας δίπλα στον άλλον, πήγαιναν να φάνε, ο πατέρας δεν έβλεπε το παιδί.
Παραπονιόταν σε όλους, φώναζε:
– Ένα παιδί και μου φεύγει και αυτό, για να πάη στο μοναστήρι.
Όμως δεν τον είδε, διότι τον προστάτευε η Παναγία.
Εν συνεχεία, φθάνει σε ένα λιμανάκι, σε έναν δεύτερο αρσανά. Θαύμαζε, διότι όλα του ήταν γνωστά. Του τα είχε δείξει όλα η Παναγία. Τελικά έφθασε στο μοναστήρι, που η Παναγία του χάρισε.
Επομένως, το μοναστήρι είναι ένας γάμος μυστικός με τον Χριστόν.
Ο γάμος τι είναι; Είπαμε ότι και ο γάμος είναι ένα άλλο μοναστηράκι. Είναι ένα μυστήριο, διότι με τον γάμο γινόμαστε «σάρκα μία»(27). Τι σημαίνει αυτό; Ότι, όπως εμένα μου δίνει ο Θεός χάρισμα να γίνω μοναχός στο συγκεκριμένο μοναστήρι και να επιτύχω σε αυτό, έτσι δίνει χάρισμα και στον έγγαμο άνθρωπο. Οι δύο γίνονται ένας άνθρωπος ενώπιον του Θεού. Τους αναλαμβάνει ο ίδιος ο Χριστός και τους φορτώνεται στην δική του σάρκα.
Ο απόστολος Πέτρος, αναφερόμενος στο μυστήριο του γάμου και απευθυνόμενος στις γυναίκες, λέγει ότι ο στολισμός της γυναίκας συνίσταται «εν τω αφθάρτω του πραέος και ησυχίου πνεύματος, ο εστίν ενώπιον του Θεού πολυτελές»(28).
Η γυναίκα πρέπει να δείχνη στον άνδρα της πραότητα και ηρεμία. Να μην καυγαδίζη με τον άνδρα, να μην επιτίθεται, να μην εκνευρίζεται, να μη στενοχωριέται. Να είναι πράος άνθρωπος.
Γιατί το λέγει αυτό στις γυναίκες, ενώ δεν λέγει στον άνδρα να είσαι πράος, να είσαι ήρεμος; Διότι οι άνδρες είναι διαφορετικοί, έχουν άλλη καρδιά, άλλον ψυχισμό. Αυτοί μπορούν εύκολα να εξάπτωνται, έχουν εγωισμό.
Άμα του πη κάτι η γυναίκα, το κρατάει μέσα του και αρχίζει να την υποψιάζεται. Συμβουλεύει λοιπόν την γυναίκα:
Να είσαι ήρεμη, να έχης πραότητα, να κάνης ό,τι σου λέγει ο άνδρας σου. Και αν σε κτυπήση, χαμογέλασέ του, φίλησέ τον και θα τον κάνης αρνάκι. Εάν δείξης σταθερότητα, τότε έχεις ένα πολυτιμότατο απόκτημα, έχεις ένα σπουδαίο πλεονέκτημα ενώπιον του Θεού και των ανθρώπων, διότι η συζυγία σας θα είναι καθημερινή αγάπη.
Εν συνεχεία λέγει στους άνδρες: «Οι άνδρες συνοικούντες κατά γνώσιν». Εσύ δηλαδή που απέκτησες γυναίκα και ζης μαζί της, να ζης «κατά γνώσιν». Να ξεύρης τι ζητάει η καρδιά της γυναίκας, να ξεύρης την ιστορία της που σου διηγήθηκε από την πρώτη ημέρα που σε γνώρισε, να μην ξεχάσης τίποτε από όσα σου είπε. Ακόμη, να ξεύρης την ψυχολογία της, διότι ο άνδρας και η γυναίκα δεν είναι το ίδιο πράγμα.
Άλλα θέλω εγώ, άλλα θέλει εκείνη. Αλλού τρέχω εγώ, αλλού τρέχει εκείνη. Αλλοιώς μας έπλασε ο Θεός. Άρσεν και θήλυ έπλασε, για να συνδέωνται, να συνενούνται τα διαφορετικά και να προκύπτη μία τελειότητα. Επίσης, να δείχνης ότι αγαπάς την γυναίκα σου, ότι την θυμάσαι, ότι προσέχεις κάθε ανάγκη της. Πώς όμως; Όχι με υπερηφάνεια αλλά «ως ασθενεστέρω σκεύει τω γυναικείω απονέμοντες τιμήν»(29).
Στην γυναίκα λέγει να έχη πραότητα προς τον άνδρα. Στον άνδρα λέγει να τιμά την γυναίκα του. Όταν δεν τιμάς την γυναίκα σου, μπορεί να σπάση σαν ένα ποτηράκι, χωρίς μάλιστα να το καταλάβης. Εσύ θα θέλης κάτι, θα επιμένης, θα φωνάζης, θα υβρίζης, θα παρεξηγήσαι, «μα δεν μου το έκανες αυτό, μα δεν μου το έδωσες», αλλά δεν κατάλαβες ότι έσπασε η καρδιά της γυναίκας σου. Και άμα σπάση, έστω και αν ραγίση, δύσκολα αποκαθίσταται.
Τι ωραία που τα λέγει ο Απόστολος! Πού τα ήξευραν αυτά οι ευλογημένοι άγιοι; Μα, από την αγιότητα πηγάζουν και απορρέουν αυτά.
Εφ. 5,31.
Α ‘ Πέτρ. 3, 4.
Α’ Πετρ. 3, 7.
 
Απόσπασμα από το βιβλίο «Περί Θεού, Λόγος αισθήσεως» του Γέροντα, Αρχιμανδρίτη Αιμιλιανού, ηγουμένου της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας Αγίου Όρου το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ίνδικτος

09 Ιουλίου 2024

+Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνόπετρας: " Διότι αυτό μπορεί να με κάνει Άγιο!".

+ Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης
Μα, μπορεί να πεί κάποιος, άν ο αδελφός μου έχει άδικο; είναι σωστό να με κάνει ό,τι θέλει;
Βεβαίως. Σωστό και φυσιολογικό είναι, διότι ο άνθρωπος ενεργεί σύμφωνα με τον χαρακτήρα του.
Όπως η λάμπα φωτίζει, όπως το δάπεδο στηρίζει, όπως ο τοίχος προστατεύει από τον ήλιο ή τον αέρα, έτσι ακριβώς και ο κάθε άνθρωπος ενεργεί ανάλογα με το τι είναι.
Ο νευρικός θα νευριάσει, ο πράος θα σου φερθεί με πραότητα, ο ευγενής θα σου μιλήσει με λεπτότητα, και ο αγενής είναι φυσικό να σου μιλήσει άσχημα.
Όπως στον ευγενή δεν μπορείς να βρείς αγένεια, έτσι και από τον αγενή δεν μπορείς να περιμένεις ευγένεια.
Ο καθένας εκφράζει με την συμπεριφορά του το περίσσευμα της καρδιάς του. Δεν μπορεί να σου δώσει κάτι άλλο, δεν γίνεται να σου δώσει αυτό που θέλεις εσύ.
Άν κάποιος ξέρει να μιλά μόνον άγρια, σημαίνει πως έτσι είναι ο ψυχικός του κόσμος. Όταν εγώ θέλω να μου συμπεριφέρεσαι ορθά, είναι σα να λέγω στο φώς, σταμάτησέ μου τον αέρα, ή στο τραπέζι, βγάλε μου φωνή.
Ο άνθρωπος εκφράζεται όπως ο πατέρας του, η μάνα του, ανάλογα με το κληρονομικό του, με την ζωή που έχει ζήσει μέχρι τώρα. Όλα αυτά πέφτουν επάνω μου. Αυτό που μπορώ εγώ να κάνω, είναι να δέχωμαι τον καθένα όπως είναι, και ιδιαίτερα όταν αντιδρά απέναντί μου, όταν έρχεται εναντίον μου, διότι αυτό μπορεί να με κάνει Άγιο.

26 Ιουνίου 2024

Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνόπετρας: " Η θεία λειτουργία είναι ένας αρραβώνας με το Χριστό, ένας γάμος".

 
«Η Θεία Λειτουργία είναι ένας αρραβώνας με το Χριστό, ένας γάμος. Μας βάζει στη Βασιλεία Του. Ύστερα θα βγούμε πάλι, θα πάμε στο σπίτι μας, με τα πάθη μας, με τις αμαρτίες μας, με τις μιζέριες μας. Δεν έχει σημασία. Θα πάμε πάλι στη Λειτουργία, θα αρπάξουμε πάλι το Χριστό, θα μας θεώσει ξανά. Κι έτσι, με συνεχή αγώνα με συνεχή πορεία, μπροστά ο Ιερέας, πίσω εμείς, θα φθάσουμε στη Βασιλεία των Ουρανών. Πηγαίνουμε στη Λειτουργία  με αυτό τον πόθο; Τότε εξασφαλίσαμε τη Βασιλεία των Ουρανών». 
Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης


19 Ιουνίου 2024

Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης: «Ειρήνη πάσι», ίσως η σπουδαιότερη ευχή.

Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης: «Ειρήνη πάσι», ίσως η σπουδαιότερη ευχή. 
Η ειρήνη βγαίνει μέσα από τα σπλάγχνα του Θεού και προσφέρεται σε μας.
Ξεπερνά πάντα νουν και φρουρεί τις καρδιές μας.
Είναι, όπως λέει ο άγιος Νικόλαος Καβάσιλας, “ἀπασῶν τῶν ἀρετῶν ὁμοῦ και φιλοσοφίας ἁπάσης καρπός”.
Όταν αποκτούμε την ειρήνη, αποκτούμε όλα τα αγαθά και δεν έχομε καμιά ανάγκη.
Γι’ αυτό η ειρήνη αποτελεί το μοναδικό και το πλέον αναγκαίο στοιχείο της θείας Λειτουργίας.
Την αρχαιότατη εποχή, όταν έμπαινε στην εκκλησία ο επίσκοπος ή ο προϊστάμενος της συνάξεως, χαιρετούσε τον λαό λέγοντας “εἰρήνη πᾶσι”.
Θα με ρωτήσετε, σε ποιους το έλεγε;
Στους τοίχους;
Όχι, διότι την εποχή εκείνη πρώτα συγκεντρωνόταν ο λαός, επειδή ήξερε ότι περιμένει τον Θεό, και μετά ερχόταν ο επίσκοπος ή ο ιερέας, ο οποίος είναι τύπος του Χριστού.
Μόλις έμπαινε, έδινε την ευλογία, “εἰρήνη πᾶσι”.
Και στην Λειτουργία συχνά επαναλάμβανε, “εἰρήνη πᾶσι”.
Όταν έφευγε, έλεγε πάλι: “Ἐν εῤήνῃ ἀπέρχεσθε”.
Δηλαδή πήρατε την ειρήνη, την έχετε, φύγετε με αυτήν.

31 Μαΐου 2024

+ Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνόπετρας: "Όποιος αποφασίζει να προσεύχεται, είναι ανθεκτικότατος στις δυσχέρειες και στις περιπέτειες της ζωής".

 
"..Όποιος αποφασίζει να προσεύχεται, είναι ανθεκτικότατος στις δυσχέρειες και στις περιπέτειες της ζωής.
Είναι δηλαδή ο άνθρωπος ο οποίος ξέρει να κάθεται άνετα όπου βρεθεί.
Θα βρεθεί σε φτώχεια; Σε πλούτο; Ανάμεσα σε καλους; Σε κακούς; Σε ανθρώπους που τον αγαπάνε; Που δεν τον αγαπάνε; Που τον θέλουν; Που δεν τον θέλουν; Που τον μισούν; Που τον συκοφαντούν; Του είναι αδιάφορο...
Αυτός ξέρει να προσαρμόζεται θαυμάσια και να ζει χαρούμενος.
Και όσο περισσότερο προσεύχεται,τόσο περισσότερο είναι ανθεκτικός και δεν αισθάνεται καν τις δυσκολίες τις οποίες περνάει.."
Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

20 Μαΐου 2024

+Αρχιμανδρίτης Ανανίας Κουστένης:" Οι Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη στήριξαν και έθρεψαν την οικουμένη!".

 +Αρχιμανδρίτης Ανανίας Κουστένης:" Οι Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη στήριξαν και έθρεψαν την οικουμένη!".
[…] Χρόνια πολλά σε όσους και όσες εορτάζουν και τιμούν και φέρουν τα oνόματά των μεγάλων μας αγίων. Να έχουν και έχουμε όλοι την ευχή τους, την προστασία τους, την πρεσβεία τους και, προπαντός και κυρίως, να παρακαλούν και να ικετεύουν τον αναστάντα Χριστό μας να μας στέλνει ειρήνη και αγάπη και ομόνοια και ενότητα και στην Ελλάδα μας αλλά και στην οικουμένη ολόκληρη.
Και να αναδεικνύει ο Κύριος τέτοιους άρχοντες, τέτοιους προστάτες, τέτοιους μεγάλους Πατέρες και Μητέρες, που τόσο πολύ πια έχομε ανάγκη.
Αποσπάσματα από το βιβλίο του Αρχιμανδρίτη, π. Ανανία Κουστένη, “Λόγοι”, τόμος Β’, και το κεφάλαιο “Οι Άγιοι Ισαπόστολοι Κωνσταντίνος και Ελένη” (εκδόσεις Αρμός).

17 Μαΐου 2024

+ Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνόπετρας: " Το πιο εύθραυστο πράγμα είναι η ανθρώπινη καρδιά".

 
Το πιο εύθραυστο πράγμα είναι η ανθρώπινη καρδιά με όλες της τις βουλήσεις και με όλες της τις εντάσεις.
Εκεί που σε αγαπώ, μπορεί να σε μισήσω.
Εκεί που σε μισώ, μπορεί να σε ερωτευτώ.
Εκεί που σε κατηγορώ, μπορεί να καταλάβω ότι είσαι ο υπ’ αριθμόν άλφα άνθρωπος του κόσμου.
Εκεί που σε ανυψώνω, σε στέλνω μέσα στην κόλαση.
Εκεί που λέγω θα γίνω «άγιος», εκεί μπορεί αμέσως να γίνω ένας σατανάς.
+Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνόπετρας.

Και σε τρείς ημέρες δέχεται ο Θεός τον μετανοούντα.

  Κάποιοι αδελφοί ρώτησαν τον αββά Σισώη:" Αν πέσει ένας αδελφός σε αμαρτία, δεν χρειάζεται να μετανοήσει ένα χρόνο;". Και ο αββάς...