------------------------------------------------
Ή ταπεινοφροσύνη είναι μιά άπό τις μεγαλύτερες άρετές τού Εύαγγελίου, άλλά εμείς, δυστυχώς καταφέραμε νά τήν μετατρέψουμε σέ άσθενική άρετή δούλων. Λίγοι άνθρωποι υπάρχουν πού θέλουν πραγματικά νά είναι ταπεινοί, γιατί ή ταπείνωση παρουσιάζεται σαν μιά άρνηση τής ανθρώπινης αξιοπρέπειας (...)
Ή αληθινή ταπείνωση γεννιέται απο τή σκέψη τής αγιότητας τού Θεού. 'Αλλά πάρα πολύ συχνά, προσπαθούμε νά πιέσουμε τον έαυτό μας καί νά νιώσουμε ταπεινοί μέ τό νά γινόμαστε τεχνητά μικροί. Θυμάμαι μια εικόνα που είδα σέ μιά εκκλησία τής Μόσχας μέ τό Χριστό στο θρόνο του, σέ φυσικό μέγεθος καί μπρούμυτα στά πόδια του, δυο μικροσκοπικές ανθρώπινες φιγούρες σέ μέγεθος ποντικού. (...) σίγουρα θά πείτε: «όχι, δέν τό παραδέχομαι. Είμαι άνθρωπος δέν είμαι ποντίκι. Δέν έχω διάθεση νά σέρνομαι στά πόδια αυτού τού Θεού πού είναι θρονιασμένος στην πολυθρόνα Του. Θέλω νά στέκομαι όρθιος μπροστά του, δέ νιώθω μικρός, νιώθω ελεύθερος». "Αν έχετε διαβάσει τή Γραφή, θά καταλάβετε ότι τό δίκαιο είναι μέ τό μέρος σας γιατί είναι ό ίδιος ακριβώς ό Χριστός, ό Θεός, που χάρισε στον άνθρωπο τό όραμα του μεγαλείου Του, καί δικαιώνει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια με τό νά γίνει ό Υιός τού Ανθρώπου.
Δέν ύπάρχει λόγος νά προσπαθήσομε νά κάνουμε τό Θεό μεγαλύτερο κάνοντας τον έαυτό μας μικρό καί περιφρονημένο. Ό Θεός μάς τό απαγορεύει. Καί όταν τό κάνουμε δέν είναι ή ταπείνωση έκείνο πού πετυχαίνουμε, άλλά μιά ύποβίβαση πού μας εμποδίζει να είμαστε άντάξιοι τής Βασιλείας τού Θεού και τής ανθρώπινης κλήσης μας.
Πώς είναι δυνατό να σέρνεται κανείς στα πόδια τού Χριστού καί ταυτόχρονα να μετέχει στή θεία φύση; Πώς είναι δυνατό να μάς μαγεύει μια τέτοια εικόνα τού Θεού καί νά λέμε: «είμαι ένα ζωντανό μέλος στο σώμα αυτό πού ό Θεός «έν τώ Χριστώ» είναι ή Κεφαλή;
Πώς μπορούμε να ζαρώνουμε στα πόδια τού θεού καί νά ξέρουμε ταυτόχρονα ότι είμαστε ό Ναός τού Αγίου Πνεύματος, ό τόπος τής Παρουσίας Του; Μπορούμε νά θεωρούμε τον εαυτό μας ασήμαντο καί μικρό μπροστά στο Θεό καί ταυτόχρονα νά λέμε μέ τον Άγιο Ειρηναίο, ότι «έν τώ μονογενεϊ Υίω διά τού Αγίου Πνεύματος» καλούμαστε νά γίνουμε ό ΜΟΝΟΓΕΝΗΣ ΥΙΟΣ, ό «Τοtus Christus» καί ότι "ή δόξα τού Θεού είναι ό ολοκληρωμένος άνθρωπος;"
Ή ταπείνωση, λοιπόν, δεν είναι μιά συνεχής προσπάθεια νά υποβιβάζουμε τον έαυτό μας καί ν’ απαρνούμαστε τήν αξιοπρέπεια πού μάς δίνει ό Θεός καί τήν όποια αξιώνει από μάς γιατί είμαστε παιδιά Του καί όχι δούλοι Του.
Ή ταπείνωση, όπως τή βλέπουμε στους αγίους, δεν γεννιέται αποκλειστικά απο τή συναίσθηση τής άμαρτωλότητάς τους (...) Η ταπείνωση τών αγίων ξεκινάει άπό τή θέα τής δόξας, τού μεγαλείου καί τής ομορφιάς τού Θεού. Δεν είναι κάν τό αποτέλεσμα τής σύγκρισης μεταξύ ανθρώπου καί Θεού πού φέρνει ταπείνωση στους άγιους, αλλά ή συνειδητοποίηση ότι ό Θεός είναι τόσο άγιος, καί ταυτόχρονα μιά τέτοια αποκάλυψη ομορφιάς καί άγάπης έκπληκτικής, ώστε τό μόνο πράγμα πού μπορούν νά κάνουν στήν Παρουσία Του είναι νά προσπέσουν μπροστά Του μέ λατρεία, χαρά καί θαυμασμό.
Μητροπολίτης του Σουροζ Αντώνιος
Στο ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ
Εκδόσεις Ακρίτας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Το παρόν ιστολόγιο δημοσιεύει λόγους Αγίων, Πατέρων της Ορθοδόξου Ανατολικής εκκλησίας και ακολουθεί πλήρως την διοικούσα Εκκλησία της Ελλάδος με επίγνωση εκκλησιαστικού φρονήματος. Εύχεστε υπέρ ημών των αναξίων!